SANTORINI: de oneindige poeptreden naar verkoeling

Vanaf de boot zie ik het eiland dichterbij komen. Op een vulkaan gebouwd, waar we die avond zullen overnachten in Oia, precies op de punt en net iets minder toeristisch.

IMG_9141

Een lange, oneindige trap

In de ochtend wandelen we via een lange trap naar beneden, vanaf ons schattige dorp. Een lange trap leidt ons uiteindelijk naar een klein strandje, is ons gezegd. De trap is ontelbaar, slingerend en met de hitte van de dag is het aan te raden deze wandeling vroeg in de ochtend te doen. Het is er prachtig. Vanaf de traptreden kijk je uit over de zee waar de ochtendzon schittert, de bijgelegen eilanden en de witte, Griekse huizen met blauwe luiken. Wanneer we steeds verder naar beneden wandelen, zien we de stad achter ons steeds mooier worden.

Het gerinkel van belletjes

Een korte pauze om te genieten van het uitzicht, wordt verstoord door de belletjes die in de verte rinkelen, kling, kling, kling. Een rij ezels met daarboven op toeristen komen langs ons heen gesjokt. Een dik, bezweet mannetje met een pet zit op de achterste en stuurt de ezels de trappen omhoog. De hele dag door brengen de ezels luie toeristen naar de stad wanneer ze bij het enige zwemgedeelte van het eiland vandaan komen.

IMG_9142

We lopen verder naar beneden, richting het water totdat we geen belletjes meer horen, maar het gedreun van hyena’s die in the Lion King de Savanne omver blazen. Als we achterom kijken zien we ze aankomen stormen. Als wilde beesten, losgelaten razen ze naar beneden. Een beetje paniekerig kijken we om ons heen; er is geen uitweg! Op het muurtje is een soort van veilige plek en wachten we tot de laatste ezel ons voorbij komt.

Zo snel mogelijk, zo veel mogelijk toeristen. Dat is het doel van deze Grieken. Geld verdienen. Leven van het toerisme. Als (stiekeme)ezelliefhebber heb ik medelijden met deze mooie beesten. Maar voor de Grieken is dit normaal, dit was immers het oorspronkelijke vervoermiddel van Santorini.

IMG_9156

 

Het einde in zicht

Nog volledig onder de indruk wat ons net is overkomen, zien we de schattige haven. De geur van verse vis van de restaurantjes aan het water, gladde rotsen waar je overheen moet klimmen en een klein strand waar enkele Grieken het water induiken. Een populair gedeelte, maar tegelijkertijd ook stiekem en dus niet toeristisch druk. Bezweet en voldaan springen we het heerlijke water in: een verkoelende afsluiting van deze ochtendwandeling.

 

 

You liked? Deel het dan hier ..
Share on FacebookTweet about this on Twitter