Otter Trail: 5 dagen hiken door de natuur van Zuid-Afrika

Het heeft even geduurd voordat we hier over konden schrijven. Voordat we de woorden wisten. Voordat we wisten wat we wilden vertellen. Want de Otter Trail was iets wat ons is bijgebleven, misschien wel het meest van alle avonturen die we beleefd hebben.

Otter Trail

Een voettocht van 5 dagen klinkt niet lang en in werkelijkheid waren het ‘maar’ 45 kilometer. Maar het zijn wel 5 dagen waar we volledig back to basic op ons eigen krachten overleefden in een natuur waarvan we de gevaren en moeilijkheden niet kenden. Waarvan we niet altijd wisten of linksaf of rechtsaf de goede weg was. Waarvan we niet wisten of we onderweg dieren zouden tegenkomen waar we nog niet eens van gehoord hadden. Waarvan we iedere dag 7 uur liepen en liepen zonder te weten waar een einde was. Het werd en was één groot avontuur.

Otter Trail

Waarom wij de Otter Trail gingen lopen?

De reden dat we deze trail liepen was niet zozeer om een specifieke reden. Het was een uitdaging om te testen of en hoe ver we met onze eigen krachten kunnen overleven. In de natuur die zo ontzettend verrassend kan zijn. Een aantal grote bergen die we eerder in Kaapstad beklommen waren als voorproefje. Maar we hadden nooit verwacht dat we er zoveel meer uithaalden dan alleen het feit wetende dat we inderdaad met onze krachten konden overleven en dat het fysieke gedeelte eigenlijk niet zo zwaar was. Mits je uiteraard een beetje gewend was aan de bergpaden/gladde rotsblokken/hoogtes/klimmetjes en temperatuur, luchtdruk en al het andere wat er bij komt kijken (haha).

Otter Trail

Welke inzichten gaf het ons

Want iedere dag leek het of we alleen op de wereld liepen. Ieder in onze eigen gedachten. De afgelopen jaren herinnerend met daarbij de hoogtepunten als belangrijkste. Want daar was eindelijk ruimte voor. Om alles even te overdenken, om stil te staan bij beslissingen en keuzes die we gemaakt of niet gemaakt hebben, bij onze eigen normen en waarden, behoeften en verlangens. Waar we voor willen gaan en staan, met wie en waarom. Erachter komend dat iedere kans een nieuwe kans is.

Otter Trail

Wat we leuk en iets minder leuk vonden

We voelden ons vaak vermoeid vanwege loodzware, stijle klimmetjes, hongerige buiken en om de 100 meter dorstig. We haatten onze backpack, maar vonden ‘m steeds liever worden naarmate we meer eten opaten. We krabten ons lichaam kapot door de vlooien van die nacht, we zweetten uren achter elkaar, onze handen en benen afgeschaafd van nacht-hiken, droge havermout op hoge toppen met 360 graden uitzicht, we vloekten op de ongelijke trappen omhoog. Kilometers lang.

Maar wat we vooral deden was genieten. Yes, nog altijd genieten. Genieten van het echte. De echtheid van de natuur, de zonsopgang in de vroege ochtend en de zonsondergang tijdens het zelfgemaakte kampvuur in de avond, de walvissen die in de schemering springend de zee in- en uitdoken, de ritselende geluiden in donkere sterren nachten, de stilte en tegelijkertijd het lawaai van de zee. Het was iedere minuut zwaar en onvergetelijk.

Otter Trail

Onvergetelijke dag 4

Zoals die ene dag, dag 4 om precies te zijn. De eerste 3 dagen waren even inkomen, even doorzetten en vooral veel om ons heen kijken. Maar dag 4 was anders. Om half 5 die ochtend stonden we met ons hoofdlampje onze backpack weer te vullen. Ontbijten zouden we later wel doen. En daar gingen we. Vanaf ons slaapplekje een stuk de berg op het donkere bos in. Een doorgang van bladeren die door de zeewind waaide en enge geluiden maakten. We liepen het eerste uur snel en ongemakkelijk. Continu om ons heen kijkend of we geen glinsterende ogen door de bomen zagen of dat er ineens een slang voor onze voeten zou glibberen. Stug en onvermoeid liepen we 2 uur lang door het bos tot we weer een doorgang zagen. Eentje die ons richting de zee duwde.

Want eenmaal uit het donkere bos was er licht. De maan die schitterde op de nog donkere zee van die vroege morgen. En terwijl we onze havermout ontbijtjes op een rotsblok aten zagen we de zon tevoorschijn komen. Als een magische engel de nacht verwoesten. Zwijgend aten we ons bord leeg en begonnen we weer te lopen. Uren aan een stuk liepen we, dit keer meer langs de kust en zagen we de golven wakker worden. Een ochtend voor in de boeken, voor in een film, zo magisch en zo mooi. Maar niet zonder reden waren we die ochtend zo vroeg opgestaan.

We moesten namelijk een rivier kruisen die na 10.00u ’s ochtends te diep zou zijn en met te veel stromingen dat het met onze backpacks niet safe was zonder touw over te moeten. Dus waren we met low tide precies op het punt waar we de rivier gingen kruisen. Hoewel we hier op voorbereid waren en een soort van naartoe geleefd hadden, had niemand ons verteld dat we vervolgens een steile, 90 graden rotswand, 200 meter hoog op moesten klauteren. Zonder enige bescherming of houvast. Met meer dan 10 kilo op onze ruggen. Eenmaal boven, met diepe schaafwonden op onze knieën en ellebogen mochten we eindelijk genieten van het uitzicht, van de rivier die met de minuten steeds voller en dieper werd. De zee die langzaam de rivier in werd geblazen, steeds verder. Een bijzondere dag.

Otter Trail

Otter Trail

Otter Trail

Otter Trail

De bergtoppen

Nu we terug in Nederland zijn denken we nog vaak aan Zuid-Afrika. Aan het land wat zoveel te bieden heeft en toch heel weinig. Armoede, rijkdom, zwart, wit en al het grijs wat daar tussenin hangt. Vuilnisbelten naast kinderscholen, luxe resorts naast krottenwijken. Maar nog meer denken we terug aan de Otter Trail en haar uitzichten op open vlaktes, onbereikbare oceanen en onwerkelijke stukken groen. Het gemis van euforie, ontdekking en verbazing. Telkens weer opnieuw. De bergtoppen die me meenamen naar plekken waar ik niet van kon dromen.

Achteraf gezien..

Wat ik op het begin al schreef.. 5 dagen zijn maar 5 dagen. Eenieder werkt 5 dagen en heeft dan weekend. Maar dit was anders. Onbewust hebben we zoveel meegenomen. Niet alleen een verwerkingsproces van wat we in Zuid-Afrika allemaal hebben mogen zien en bewonderen, maar ook hebben we geleerd om door te gaan en op je eigen krachten te vertrouwen. Dat er achter iedere bocht een nieuw begin is. Om het positieve eruit te halen en energie te ontwikkelen die boven je zelf uitstijgt. We leerden dat het niet altijd om dingen gaat, maar om mensen, plekken en herinneringen. Dát wat gevoel met zich mee brengt en een glimlach op ons gezicht. Maar ook dat de natuur ons meer te bieden heeft. Dat we door de natuur sterker zijn geworden. Meegaan in het ecosysteem is een verandering in je mindset, in de manier waarop je dingen aanpakt. Als er geen drinkwater is, dan maken we zelf drinkwater. Als we honger hebben dan maken we een vuurtje. En ga zo maar door. We hebben er weer van geleerd, veel gezien, geproefd en geroken. En nu.. nu willen we meer! Nog meer trails lopen en overleven.

You liked? Deel het dan hier ..
Share on FacebookTweet about this on Twitter

1 thought on “Otter Trail: 5 dagen hiken door de natuur van Zuid-Afrika

  • Hoi Laura en Lotte,

    Wat fantastisch wat jullie hebben gedaan en meegemaakt in de ongerepte natuur in Afrika en super mooie beelden.Een echt groot avontuur . Ik kan me goed voorstellen dat dit voor herhaling vatbaar is.
    Op naar het volgende avontuur.

    Groetjes Thea en Louis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *