ISLA HOLBOX: elke dag genieten

Isla Holbox

Ik heb iets met de zee. Ik ben al fan sinds ik door mijn grote roze bril de golven kon zien. Hoe ze telkens weer kwamen en gingen. Hoe ik naar een einde zocht, verder dan de horizon. Maar die vond ik nooit. De wind, de zandkorrels tussen mijn tenen. Mijn dromen gaan verder dan de zee, dan de golven. Water geeft me rust. Leegt mijn hoofd. Al veel stranden zijn mijn ogen ontglipt. Sommigen ruw en ruig. Anderen paradijselijk en verscholen. Hoe perfect zou het zijn hier elke dag te van kunnen genieten. Een droom.

Isla Holbox

Het eiland Isla Holbox bezoeken was dan ook één van mijn favorieten, al dan niet dé favoriet van mooiste stranden die ik heb mogen zien. Hoe ik daar wel de verte in kon turen. De horizon dichtbij leek. Dat ik ernaar toe kon lopen. 2 kilometer van de kust kwam het water nog maar tot mijn enkels. En wanneer ik dan naar de kust keek, was het wit. Parelwit.

Isla Holbox

Een onbeschrijfelijk gevoel wat dit eiland met je kan doen. Ik heb het al zo vaak geprobeerd, maar geen één keer was goed genoeg. De golfkarretjes die al klaar staan wanneer je met een oude ferry dichterbij komt. De begroeiing aan deze kant van het eiland, terwijl je weet dat aan de andere kant het tegenovergestelde is. Daar waar de zee zo prachtig pronkt. Een lange straat verbind deze twee uitersten en dat is dan ook gelijk het centrum. Niet veel meer dan een paar straten. De relaxte sfeer is onmisbaar. De zandwegen maken het af. Geen auto’s. Geen drukte van de stad.

Een lang weekend

Een lang weekend is bijna te kort om hier te verblijven. In de paar hostels of hotels geniet je iedere dag. Waar je tijdens het openen van je ogen de rust in je lichaam voelt. De verse ontbijtjes met fruitsmoothies en versgebakken brood. Waarnaar je op het strand de middag doorbrengt en later een fiets huurt. Om het eiland rond te gaan. Te zien wat er achter de verscholen struiken ligt. Hoe de zon op de bomen weerkaatst. Een grote ronde kun je niet fietsen, maar je ziet meer. Meer dan de onwaarschijnlijke pracht van de zeekust, de vriendelijke inwoners of de geur van gevangen vis. Om met een hongerige maag de (eiland)beroemde lobsterpizza te proeven. Wederom vers. Niet eens ongezond.

Een eiland om te ontstressen, waar je je eigen rust weer kunt vinden, geniet van een klein beetje luxe, heerlijk eten en van de zon die iedere dag weer schijnt. Een kleine paradijs op aarde.

 

Waan jezelf in deze Mexicaanse cultuur en proef de Tortilla’s met tofu en zoete aardappel bij jou thuis! Of lees mee over hoe je dit eiland kunt bereiken.

You liked? Deel het dan hier ..
Share on FacebookTweet about this on Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *