2017

Misschien was 2017 wel mijn meest inspiratievolle jaar tot nu toe. In het afgelopen jaar leerde ik veel. Over het werkleven, over de natuur en de krachten om onsheen, over mezelf, over vriendschappen en over lief hebben en geven. Ik leerde dankbaar te zijn voor het hier en nu, voor het leven en alles wat daarmee samenhangt. Om steeds meer mijn eigen pad te bewandelen en dieper in te gaan op datgene wat mij positieve energie geeft. Ik kwam erachter dat de natuur mij prikkelt, vastpakt en niet meer los heeft gelaten. Maar ook zag ik mijn imperfecties en omarmden deze, gaf ze een plekje. Een jaar van besef, van vertrouwen en van geluk. Ik leerde bijzondere en inspirerende personen kennen die mijn hart gestolen hebben, maar ook heb ik aandacht gelegd op mijn omgeving en deze weten te omarmen. Ik leerde loslaten waar ik mij in had vastgeklampt op werkgebied, mijn horizon te verbreden door de natuur in te duiken in Zuid-Afrika, ik heb nieuwe kansen aangegrepen, ik schreef blogs, een bijzonder column over een vluchteling en ik sloeg nieuwe wegen in.

Een reis naar Zuid-Afrika gaf me nieuwe inzichten. Een wereld waarin armoede gelijk staat aan rijkdom en waar dankbaarheid een overlevingsmiddel is. Maar vooral hier ontdekte ik dat de natuur alles is waarmee we verbonden zijn. Dat de oceanen groter zijn dan alle werelddelen bij elkaar. Dat we maar eenlingen zijn in een ongrijpbare wereld. De bergen die overal bovenuit schieten en het onwerkelijke kleurenverschil binnen enkele kilometers. Ik besefte dat de natuur belangrijk is. Ik ontdekte hier mijn twee belangrijkste inspiratiebronnen: mensen en de natuur.

Maar ook besefte ik afgelopen jaar meer dan ooit dat deze digitale wereld waarin we leven niet overal en altijd goed is. Dat het offline leven net zo interessant kan zijn. Misschien nog wel interessanter. Dat ik me niet altijd meer wil focussen op het digitale. Op het online benadrukken dat mijn leven zo fantastisch is. Ik geniet liever van het moment, in het hier en nu, in de realiteit. Maar ik wil wel blijven delen en dus probeer ik zoveel mogelijk door te gaan met Baba Ganoush en ben ik het archief in gedoken van 2017 om mijn mooiste, fijnste, gekste, leukste en grappigste herinneringen op een rij te zetten (op reisgebied natuurlijk;)).

Zuid-Afrika

Lions Head: vanuit het raampje uitzicht op Lions Head die meerdere malen beklommen werd. In de vroege ochtend om 05.00u richting de top om tijdens zonsopgang de stad te zien ontwaken. De zon die achter de bergen tevoorschijn komt en de Tafelberg verlicht. Magisch!

Lions Head

Lions Head

Lions Head

Lokale markten: back to basic en lokale ondernemers ontmoeten – GEK DOEN — Kalkbay Market

Otter Trail: onvergetelijk.. om zo één met de natuur te kunnen zijn, 5 dagen lang! Niets meer dan de bergen, de zee, de bomen en de dieren. Wat een AVONTUUR!

Otter Trail

Otter Trail

Otter Trail

Muizenberg: met dit op de achtergrond surfen, terwijl de haaien en zeehonden de oceaan vullen. Nog geen surfpro’s, maar wat een lol!

Natuur: een roadtrip, een klim naar de top van de Tafelberg.. altijd en overal is het even prachtig!

Frankrijk

Roadtrip: onbezorgd de dorpjes van de Franse Ardennen ontdekken.

Londen

Shoreditch: de leukste wijk van Londen ontdekken, blijven schrijven en goede koffies drinken.

In 2018 ga ik nog een stapje verder. Ik wil nog meer één worden met de natuur en de daarboven hangende energieën. Ik wil groeien, bloeien, genieten en voldoen aan mijn eigen geluk. Ik wil blijven schrijven, delen en inspireren. Het delen hiervan is eng, maar het geeft mij de mogelijkheid en de kans om te delen dat ik dankbaar ben. Dankbaar voor afgelopen jaar en voor datgene waar ik voor mag staan.

You liked? Deel het dan hier ..
Share on FacebookTweet about this on Twitter
Dit bericht is geplaatst in Blogs . Bookmark de link .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *